Recensie: Lazarus, indrukwekkende en verwarrende waanzin

Drie sterren
Gezien: 20 oktober 2019, De La Mar Theater Amsterdam
Foto's: Jan Versweyveld

Met Lazarus laten David Bowie en Ivan van Hove zien hoe ver het genre musical reikt. Een stuk vol bekende en minder bekende nummers van Bowie dat een complex verhaal vertelt.

Een verwarrende puzzel

Waar kijk ik naar? Waanzin? Zo goed als de enscenering in elkaar steekt, zo verwarrend is het verhaal. Lazarus gaat over een man in een existentiële crisis, dat wist ik vooraf en dat is het enige samenhangende dat ik er achteraf over kan zeggen.

Lazarus is een vervolg op de roman The Man Who Fell to Earth (1963), die in 1976 is verfilmd met David Bowie in de hoofdrol. Thomas Newton (Dragan Bakema) is een buitenaards wezen dat per ongeluk op de aarde is beland en maar al te graag terug wil naar zijn familie en geliefde die lichtjaren ver van hem zijn verwijderd. In de musical zien we Thomas dertig jaar na het verhaal van de roman. Hij is verlaten door zijn grote liefde en wil graag dood of terug naar zijn eigen planeet, geen van beide lukt. Thomas is verslaafd aan gin en pennywafels, hij is een schim van wie hij ooit was en hij lijkt langzaam aan gek te worden. Hij ziet zijn oude vriend Mike (Thomas Cammaert) en zijn huishoudster Elly (Noortje Herlaar), maar ook personen die alleen in zijn hoofd lijken te bestaan: een hulpeloos meisje (Juliana Zijlstra) en moordenaar Valentine (Pieter Embrechts).

In Nederland zijn we grote showmusicals gewend met een duidelijk (vaak simpel) verhaal met een kop en een staart. Lazarus is anders, het experimentele karakter maakt de musical verfrissend. Het diept het, soms was oppervlakkige, genre musical uit. Er is veel meer mogelijk op het musicaltoneel in Nederland, dat liet M-Lab voorheen bijvoorbeeld al zien en nu laat ook Lazarus dit zien.

 

Vertolking en verbeelding van waanzin

Dragan Bakema maakt indruk met zijn vertolking van de waanzin waarin Thomas leeft, er zit namelijk geen normaal gesprek in het stuklazarus en alles speelt door elkaar heen. Ook Pieter Embrechts, die de gekke moordenaar Valentine speelt (de depressie in het hoofd van Thomas?), zet zijn personage sterk neer en maakt indruk met zijn zang. In de scene vol zwarte ballonnen komt hij echt tot zijn recht.

Het decor is strak en simpel, wat maakt dat de acteurs er vanaf spatten. Ook de muziek is erg mooi, maar niet zoals we gewend zijn van David Bowie. Het is dan ook geen jukeboxmusical met alleen maar grote hits van Bowie. Vooral wat minder bekende nummers worden gezongen, in een minimale en sobere versie, die past bij het verhaal. Nummers als ‘Change’ en ‘Heroes’ komen zeker voorbij, maar in het klein.

Lazarus, een aanrader?

De musical Lazarus is een aanrader voor iemand die eens wat nieuws wil zien dat aan het denken zet. Het is geen klassieke musical met een duidelijk verhaal en grote shownummers, het is een kleine intieme musical, die je wat verwart achter laat. Hou je van de muziek van David Bowie? Dan is Lazarus ook een aanrader. Vooral wat minder bekende nummers (ook natuurlijk een aantal klassiekers) worden op een originele manier vertolkt. Kortom, neem zelf eens een kijkje bij Lazarus en laat weten wat jij van deze puzzel maakt!

Lazarus staat t/m 5 april 2020 in het De La Mar Theater in Amsterdam. Meer informatie over de musical en de kaartverkoop vind je hier.

3 gedachten over “Recensie: Lazarus, indrukwekkende en verwarrende waanzin

  • november 10, 2019 om 2:19 pm
    Permalink

    Wij vonden Lazarus helemaal niks !~Het gaat nergens over. De band is prima, de zangers ook.
    We hebben 1 uur en 50 minuten moeten wachten voordat we weer weg konden.
    Wij zijn Bowie fans, doch het vertoonde verdriet ons.
    Martin&Marja Alberts

    Beantwoorden
    • november 11, 2019 om 5:53 pm
      Permalink

      Dag Martin en Marja,

      Wat jammer! Ik kan mij voorstellen dat je als fans van Bowie toch wat anders had verwacht. Het is niet een voorstelling zoals Mamma Mia! waarbij alle hits van de artiest worden gezongen en de musical ook nog eens een leuk en grappig verhaal heeft.
      Zoals je kunt lezen vond ik het ook wel wennen, maar kon ik het waarderen.
      Hopelijk bevalt de volgende voorstelling die jullie bezoeken beter!

      Beantwoorden
  • november 11, 2019 om 7:18 pm
    Permalink

    Bedankt voor jouw reactie. Het probleem is nog steeds dat wij niet begrepen waar wij naar luisterden en keken. Hebben de indruk dat veel mensen het wel mooi moesten vinden om dat het over Bowie ging.
    En zoveel publiciteit gedurende de maanden voor de aanvang van het echte gebeuren….
    Wel, dan moet het wel fantastisch zijn. Ook na de voorstelling kwamen we mensen tegen die er niets aan hadden gevonden. Zij vonden het moeilijk omdat kenbaar te maken.
    Wij gaan snel weer wat cd’s van Bowie draaien en doen net alsof we niet naar de musical zijn geweest.
    Met vriendelijke groet;
    Martin&Marja

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  1. Vragen? Tips? Samenwerken? Adverteren? Mail naar: redactie@missmusical.nl
  2. Over Missmusical.nl
  3. Musicals 2018/2019
  4. Privacyverklaring
  5. Disclaimer